Pierwsze próby klasyfikacji i podziału gwiazd kataklizmicznych na różne podgrupy oparte były
o ich obserwowane własności, a w szczególności na morfologii krzywych blasku. Wielka różnorodność
zachowań układów kataklizmicznych, objawiająca się ciągłym odkrywaniem nowych własności,
powodowała początkowo stały rozrost ilości klas w tej rodzinie. Z czasem okazało się iż
jedna gwiazda może wykazywać cechy kilku różnych klas, co sugeruje iż mamy raczej do
czynienia z podziałem dotyczącym objawów a nie samych gwiazd. Bardziej adekwatna klasyfikacja
układów kataklizmicznych mogłaby się opierać o pewne ich cechy fizyczne, takie jak np. tempo
akrecji, natężenie pola magnetycznego białego karła czy też związana z tym geometria przepływu
akreującej materii. Obecność pola magnetycznego lub jego brak ustanawia pierwszy i zasadniczy
podział gwiazd kataklizmicznych na układy magnetyczne i niemagnetyczne. Choć obserwuje się
tendencję do nie tworzenia nowych klas, a wręcz do łączenia już istniejących, do dziś wyróżnia
się w literaturze kilka gatunków gwiazd kataklizmicznych, których krótką
charakterystykę przedstawiono poniżej.
Rysunek: Schematyczny podział niemagnetycznych
gwiazd kataklizmicznych.
|
|
