Obekty te nazwano nowopodobnymi ze wzglądu na ich spektroskopowe i fotometryczne podobieństwo
do klasycznych nowych oraz w mniejszym stopniu do nowych karłowatych, choć nie obserwujemy w
ich przypadku żadnych wybuchów. Zalicza się do niej również pre-nowe, post-nowe i być może
gwiazdy typu Z Cam w stanie permanentnego zastoju, dla których jednak nasza baza
obserwacyjna (wynosząca
wiek) jest za krótka by ujawnić w inny sposób ich kataklizmiczną naturę. Niekiedy również
układy magnetyczne zalicza się do grona gwiazd nowo-podobnych. Wśród obiektów tego typu ze
względu na odmienne obserwowane cechy można wyróżnić trzy następujące klasy.
- Układy UX UMa - gwiazdy te różnią się od nowych karłowatych jedynie tym iż nie
wykazują żadnych wybuchów. W pewnych układach obserwuje się jednak nieregularne zwiększenia
lub zmniejszenia jasności o około 1 mag w skali czasu rzędu jednego roku. Podobnie jak u
nowych karłowatych, krzywe blasku gwiazd UX UMa wykazują migotanie, garby oraz zaćmienia. W
przeciwieństwie jednak do nowych karłowatych, maksimum garbu może wystąpić zarówno przed
jak i po zaćmieniu. Widma optyczne oraz UV tej grupy gwiazd wykazują wielką różnorodność
i zarazem podobieństwo do widm obserwowanych u nowych karłowatych we wszystkich stadiach
aktywności, tj. wahają się od widm czysto emisyjnych do prawie czysto absorpcyjnych. Biorąc
pod uwagę powyższe cechy, przyjmuje się obecnie iż gwiazdy UX UMa są gwiazdami
kataklizmicznymi z zasadniczo stałym i wysokim tempem akrecji. Termin gwiazdy typu UX UMa
bywa używany niekiedy na określenie wszystkich gwiazd nowo-podobnych.
- Układy AM CVn - ich najbardziej charakterystyczne cechy to całkowity brak linii
wodorowych w ich widmach oraz ultra krótkie okresy orbitalne. Uważa się obecnie iż układy
te zawierają parę białych karłów, przy czym większy z nich, tracący masę jest białym
karłem helowym. Fotometryczne krzywe blasku tych gwiazd wykazują dużą zmienność; obserwuje
się silne migotanie i czasami quasi-okresowe oscylacje.
- Układy VY Scl - zwane niekiedy anty-nowymi karłowatymi, podobnie jak gwiazdy
typu UX UMa, nie dają się odróżnić ani spektroskopowo ani fotometrycznie od nowych karłowatych
(w pewnych okresach aktywności), za wyjątkiem wybuchów. Tym samym, uważa się iż gwiazdy te
muszą mieć podobną do nowych karłowatych naturę fizyczną. Przyjmuje się że przepływ
masy w tych układach jest dość wysoki i stały przez większość czasu; jedynie czasami następuje
jego obniżenie, powodujące spadek jasności układu o kilka magnitudo.