Podział zjawisk soczewkowania grawitacyjnego

Masy obiektów będących soczewkami są najważniejszym z czynników decydujących o tym jak będzie przebiegało zjawisko soczewkowania grawitacyjnego. Mając na uwadze to kryterium wszystkie zjawiska soczewkowania grawitacyjnego można podzielić na trzy odrębne grupy przedstawione w poniższej tabeli.

Tabela 1. Podział zjawisk soczewkowania grawitacyjnego ze względu na masy soczewek.

Rodzaj soczewkowania grawitacyjnego

Masy soczewek

Obiekty pełniące rolę soczewek Uwagi dotyczące obserwacji zjawiska
Makrosoczewkowanie

1010 - 1014

Galaktyki lub gromady galaktyk.

Kąty ugięcia wynoszą 1 - 20 sekund łuku.

Mikrosoczewkowanie

10-6 - 106

Planety, brązowe karły, ,,zwykłe" gwiazdy, białe karły, gwiazdy neutronowe, czarne dziury.

Pojaśnienie źródła.

Femtosoczewkowanie

10-17 - 10-13

Komety i małe asteroidy.

Interferencja światła dochodzącego do obserwatora od poszczególnych mikroobrazów tworzących obraz źródła.

Bazując na tym podziale można teraz przystąpić do przedstawienia powyższych przejawów soczewkowania grawitacyjnego; przedstawienia oczywiście skrótowego i będącego raczej próbą ukazania rysu historycznego tej dziedziny astrofizyki i jej najważniejszych osiągnięć, gdyż ze względu na niezwykle dynamiczny jej rozwój nie sposób napisać o wszystkich jej aspektach uważanych za warte szerszego omówienia.