Najnowsze wiadomości z Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO)

Miliardy skalistych planet w strefach zamieszkiwalnych wokół czerwonych karłów w Drodze Mlecznej

Artystyczna wizja zachodu słońca na superziemi Gliese 667 Cc
Nowe wyniki z należącego do ESO łowcy planet HARPS pokazują, że skaliste planety niewiele większe od Ziemi są bardzo powszechne w strefach nadających się do zamieszkania w pobliżu słabych czerwonych gwiazd. Międzynarodowy zespół naukowców szacuje, że istnieją dziesiątki miliardów takich planet w całej Drodze Mlecznej i prawdopodobnie około stu w najbliższym sąsiedztwie Słońca. To pierwszy bezpośredni pomiar częstotliwości występowania superziem wokół czerwonych karłów, które stanowią około 80% gwiazd Drogi Mlecznej.

VISTA spogląda daleko w kosmos

VISTA spogląda daleko w kosmos
Teleskop VISTA stworzył najobszerniejszy głęboki widok na niebo wykonany kiedykolwiek w świetle podczerwonym. Nowy obraz fragmentu nieba pochodzi z przeglądu UltraVISTA i ukazuje ponad 200 000 galaktyk. TO zaledwie jedna z wielu części olbrzymiej kolekcji w pełni przeprocesowanych zdjęć ze wszystkich przeglądów VISTA, udostępnionych właśnie przez ESO astronomom na całym świecie. UltraVISTA to prawdziwy skarb, którego można użyć do zbadania odległych galaktyk we wczesnym Wszechświecie oraz w wielu innych projektach naukowych.

Zwyczaje żywieniowe młodych galaktyk

Młode galaktyki w odległym Wszechświecie
Nowe obserwacje wykonane Bardzo Dużym Teleskopem (VLT) wniosły wielki wkład w zrozumienie wzrostu młodocianych galaktyk. Dzięki największemu przeglądzowi tego rodzaju astronomowie odkryli, że galaktyki zmieniły nawyki żywieniowe w swoich młodych latach – w okresie pomiędzy 3, a 5 miliardami lat po Wielkim Wybuchu. Na początku tej fazy wyrównany strumień gazu był preferowaną przekąską, jednak później rosły głównie dzięki kanibalizmowi innych, mniejszych galaktyk.

Galaktyki stają się sobie bliskie

Gromada galaktyk w Herkulesie sfotografowana przez VST
VLT Survey Telescope (VST) w Obserwatorium ESO Paranal w Chile uzyskał obraz fascynującego zbioru oddziałujących ze sobą galaktyk w gromadzie galaktyk w Herkulesie. Ostrość nowego zdjęcia, z setkami galaktyk zarejestrowanymi w szczegółach w ciągu mniej niż trzech godzin obserwacji, potwierdza wielką moc VST i jego olbrzymiej kamery OmegaCAM, w zakresie poznawania Wszechświata.

VLT odnajduje życie na Ziemi

Sierp Księżyca ze światłem popielatym nad Obserwatorium ESO Paranal
Dzięki obserwacjom Księżyca za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu (VLT), należącego do ESO, astronomowie znaleźli dowody na istnienia życia we Wszechświecie – na Ziemi. Poszukiwanie życia na naszej rodzinnej planecie może wydawać się trywialnym zadaniem, ale nowatorskie podejście międzynarodowego zespołu naukowców może w przyszłości doprowadzić od odkrycia życia w innym miejscu Wszechświata. Wyniki badań zostały opisane w artykule, który ukaże się 1 marca 2012 r. w czasopiśmie „Nature”.

APEX kieruje swój wzrok na ciemne obłoki w Byku

Obraz z teleskopu APEX - fragment obszaru, w którym formują się gwiazdy.
Nowe zdjęcie z teleskopu APEX (Atacama Pathfinder Experiment) w Chile ukazuje falistą smugę kosmicznego pyłu, długą na ponad 10 lat świetlnych. W jej środku ukryte są nowonarodzone gwiazdy, a gęste obłoki gazu są w stadium blisko zapadnięcia się i uformowania jeszcze większej liczby gwiazd. Jest to jeden z najbliższych nam obszarów formowania się gwiazd. Ziarna kosmicznego pyłu są tak zimne, że do wykrycia ich słabej poświaty potrzeba obserwacji na falach o długościach około jednego milimetra, takich jak wykonane za pomocą kamery LABOCA na teleskopie APEX.

VLT wykonuje najbardziej szczegółowe zdjęcie Mgławicy Carina w podczerwieni

Należący do ESO Bardzo Duży Teleskop dostarczył najdokładniejsze w historii zdjęcie podczerwone gwiezdnego żłobka Mgławicy Carina. Ujawniło się wiele wcześniej ukrytych struktur, rozmieszczonych na tym spektakularnym astronomicznym krajobrazie gazu, pyłu i młodych gwiazd. To jeden z najbardziej dramatycznych obrazów, jakie kiedykolwiek uzyskał VLT.

Mały obszar formowania się gwiazd

To nowe zdjęcie ukazuje gwiezdny żłobek zwany BGC 3324. Uzyskano je za pomocą instrumentu Wide Field Imager na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w Obserwatorium La Silla w Chile. Intensywne promieniowanie ultrafioletowe od młodych, gorących gwiazd z NGC 3324 powoduje świecenie obłoku gazowego w wielu barwach i wytworzyło „pieczarę” w otaczającym gazie i pyle.

Szalone młode lata dzisiejszych najbardziej masywnych galaktyk

Korzystający z teleskopu APEX zespół astronomów odnalazł najmocniejsze jak dotąd dowody wiążące najpotężniejsze procesy formowania gwiazd we wczesnym Wszechświecie z najbardziej masywnymi galaktykami obserwowanymi obecnie. Galaktyki, w których zachodziły gwałtowne procesy gwiazdotwórczy we wczesnym Wszechświecie, doznawały nagłego zaprzestania tych procesów, przez co stały się masywne, ale pasywne – obecnie złożone są ze starzejących się gwiazd. Astronomowie wskazują także przypuszczalnego winowajcę tego nagłego końca procesów gwiazdotwórczych: pojawienie się supermasywnych czarnych dziur.

Helisa w nowych kolorach

Teleskop VISTA w Obserwatorium ESO Paranal w Chile wykonał nowe, efektowne zdjęcie mgławicy Helisa. Fotografia uzyskana w świetle podczerwonym ukazuje pasma zimnego gazu mgławicowego, który jest niewidoczny na zdjęciach wykonanych w świetle widzialnym. Dodatkowo uwidacznia ukazuje bogate tło gwiazd i galaktyk.

Strony