Hubble zaobserwował ciekawy kosmiczny kwartet

Zdjęcie kwartetu obiektów  NGC 839, NGC 838, NGC 835 oraz NGC 833 zlokalizowanych w  HCG 16. Wyraźnie widoczną są jasne centra oraz gazowe ogony obiektów.  Źródło: NASA, ESA, ESO (Jane Charlton , Pennsylvania State University, USA)
Kosmiczny Teleskop Hubble'a dostarczył astronomom kolejne intrygujące obrazy. Tym razem instrument wykonał zdjęcie czterech kosmicznych towarzyszy. Kwartet jest częścią grupy galaktyk znanych jako Zwarta Grupa Hicksona 16 (ang. Hickson Compact Group 16, HCG 16) – grupy charakteryzującej się znaczącą aktywnością gwiazdotwórczą.
W skład kwartetu wchodzą cztery z siedmiu obiektów tworzących grupę:  NGC 839, NGC 838, NGC 835 oraz NGC 833. Obiekty te świecą mocno uwidaczniając jasne centra oraz delikatne ogony gazu. Ogony te stanowią gaz międzygwiazdowy rozciągający się w przestrzeni w kierunku od galaktyki. Powstawanie ogonów jest spowodowane oddziaływaniem grawitacyjnym.

Grupy zwarte stanowią najgęstsze skupiska galaktyk znane we Wszechświecie, dzięki temu są doskonałymi kosmicznymi laboratoriami. Zwarte Grupy Hicksona zostały sklasyfikowana w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia przez astronoma Paula Hicksona jako liczne grupy galaktyk, dla których obserwowano dziwne własności i zachowania.
HCG 16 nie jest wyjątkiem w tej kwestii. Galaktyki wchodzące w skłąd obfitują w liczne miejsca intensywnej działalności gwiazdotwórczej. W ramach jednej grupy astronomowie zaobserwowali jedną galaktykę Seyferta typu drugiego, dwie galaktyki typu LINER oraz trzy galaktyki gwiazdotwórcze. Te trzy typy galaktyk charakteryzują się odmiennymi własnościami, dzięki temu dostarczają zupełnie innych informacji o kosmosie.

Galaktyki Seyferta typu drugiego:  NGC 835 oraz  NGC 833 posiadają bardzo jasne centra, które astronomowie obserwują nie tylko w zakresie światła widzialnego, ale również na innych częstotliwościach. Galaktyki te w swoich centrach posiadają supermasywne czarne dziury.
Galaktyki typu LINER (ang.  Low-Ionisation Nuclear Emission-line Regions) charakteryzują  się znaczną ilością gorącego gazu zgromadzonego wokół ich centralnych obszarów, z których emitowane jest obserwowane promieniowanie.
Galaktyki gwiazdotwórcze (ang. starburst galaxies) są bardzo dynamicznymi obiektami, produkującymi znaczne ilości nowych  gwiazd przchodzących tzw. burzę formacji gwiazdowej.

Emisja promieniowania rentgenowskiego obserwowana z czarnej dziury w NGC 833 (obiekt znajduje się w prawej części ilustracji) jest tak intensywna, że sugeruje, że galaktyka ta została  pozbawiona  pyłu i gazu w wyniku oddziaływania z innymi galaktykami.  A nie jest to jedyny obiekt w HGC 16 z tak burzliwą historią. Obserwowana morfologia NGC 839 (obiekt znajduje się w lewej części ilustracji) najprawdopodobniej jest wynikiem połączenia galaktyk w odległej przeszłości. Długi gazowy ogon rozciąga się w prawą stronę.

Takie wyniki udało się uzyskać naukowcom dzięki wykorzystaniu  Hubble's Wide Field Planetary Camera 2 połączonego z  ESO Multi-Mode Instrument zainstalowanego w Europejskim Obserwatorium Południowym w Chile.

Alicja Wierzcholska | Źródło: sciencedaily.com

Liczba odsłon: 1261