Jowisz stracił swój Południowy Pas Równikowy

Fot. Zdjęcie wykonane 13  maja 2010 r. przez astronoma-amatora Christophera Go z Cebu z Filipin przedstawiające tarczę Jowisza bez Południowego Pasa Równikowego. Południe jest u góry obrazka. Źródło: Christopher Go

Jeden z głównych elementów widocznych na tarczy Jowisza, Południowy Pas Równikowy, zniknął! Mimo iż jego zniknięcie jest najprawdopodobniej efektem gwałtownych burz w atmosferze Jowisza, to jednak naukowcy nie potrafią wyjaśnić co było główną przyczyną. Nie wiedzą również, jak długo pas pozostanie niewidoczny. 

Fot. Trzy serie zdjęć wykonanych przez astronoma amatora Christophera Go z Cebu z Filipin. Zdjęcia po lewej przedstawiają Południowy Pas Równikowy widziany w sierpniu 2009 roku. Na środkowych zdjęciach, wykonanych w listopadzie poprzedniego roku, pas powoli zaczyna zanikać. Zdjęcia po prawej, z 13. maja br., ukazują obecny stan Jowisza, bez pasa równikowego. Na wszystkich zdjęciach południe jest u góry. Źródło: Christopher Go


 


Nie pierwszy raz jesteśmy świadkami takiego zjawiska i najprawdopodobniej nie ostatni. Południowy Pas Równikowy (ang. South Equatorial Belt, SEB) zniknął również w 1973 i 1991 roku. „Obserwuję Jowisza już przez cztery dekady” mówi Raymond Shubinski, „i wcześniej już dwukrotnie widywałem Jowisza z tylko jednym pasem. Taki widok jest niezwykle intrygujący. To jest jakby jeden z większych satelitów Jowisza zniknął, a w przypadku pasa może to trwać nawet miesiącami”. 

Astronomowie zauważyli nieobecność pasa po tym, jak Jowisz ponownie wrócił na poranne niebo w marcu. Wcześniej pozostawał niewidoczny, ponieważ z naszego punktu widzenia znajdował się za Słońcem. Amatorzy z całego świata codziennie przysyłają zdjęcia tarczy Jowisza do Astronomy. „Podziwiamy Jowisza z tylko jednym pasem już przez kilka miesięcy” wspomina Richard Talctott, główny redaktor Astronomy. „Teraz czekamy, aż południowy pas pojawi się ponownie” 

Jowisz znajdzie się w opozycji pod koniec tego lata i wówczas będą bardzo dobre warunki do jego obserwacji. W dniu 21 września planeta będzie największa i najjaśniejsza w ciągu ostatnich 47 lat. Rozmiar kątowy będzie wynosił wówczas 49,9 sekund łuku, gdzie największy możliwy rozmiar to 50,1 sekund łuku, a jego jasność osiągnie -2,9 magnitudo, co stanowi 4 razy więcej niż jasność Syriusza. We  wrześniowym wydaniu Astronomy pojawi się artykuł o tym jak obserwować Jowisza (zainteresowanym polecamy zapoznanie się z nim).

18 maja 2010
ŹródłoHubert Siejkowski

Liczba odsłon: 1143