gwiazdy

Odkryto sekret utraty masy u starzejącej się gwiazdy

Zespół astronomów korzystający z należącego do ESO teleskopu VLT uzyskał najbardziej szczegółowe zdjęcia hiperolbrzyma VY Canis Majoris. Obserwacje pokazują w jaki sposób nieoczekiwanie duże ziarna pyłu otaczającego gwiazdę pozwalają jej na utratę niesamowicie olbrzymich ilości masy w początkowej fazie umierania gwiazdy. Proces ten, który zrozumiano po raz pierwszy, jest niezbędny, aby przygotować tego typu olbrzymie gwiazdy na ich wybuchowy koniec w postaci supernowych.

Świecące halo gwiazdy zombie

Pozostałości po śmiertelnej interakcji pomiędzy umarłą gwiazdą, a jej kolacją w postaci planetoidy zostały po raz pierwszy szczegółowo zbadane przez międzynarodowy zespół astronomów korzystający z Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) w Obserwatorium Paranal w Chile, które należy do ESO. Daje to wgląd w daleką przyszłość Układu Słonecznego.

Ostatni pocałunek dwóch gwiazd zmierzających do katastrofy

Za pomocą należącego do ESO teleskopu VLT międzynarodowy zespół astronomów znalazł najgorętszy i najmasywniejszy układ podwójny kontaktowy ze składnikami tak blisko siebie, że się dotykają. Dwie gwiazdy w ekstremalnym systemie VFTS 352 być może zmierzają ku dramatycznemu końcowi, w trakcie którego złączą się tworząc nową, gigantyczną, pojedynczą gwiazdę, albo utworzą podwójną czarną dziurę.

KIC 8462852 - dysk protoplanetarny czy sztuczna konstrukcja?

KIC 8462852 - dysk protoplanetarny czy sztuczna konstrukcja?

Międzygwiezdne nośniki mogły utworzyć oazy życia

Najnowsze badania naukowców z Harvard zdają się dowodzić, że życie w pewnej postaci może podróżować pomiędzy gwiazdami w procesie znanym jako panspermia. Co więcej – może ono rozprzestrzeniać się tam, zostawiając za sobą pewien określony wzór, który teoretycznie możemy wykryć.

Kosmiczne tsunami budzi uśpione galaktyki

Galaktyki zwykle łączą się w gromady, które mogą wówczas zawierać również ich stare, silnie poczerwieniałe egzemplarze, w których formowanie się gwiazd dawno już ustało. Zespół naukowy kierowany przez Andra Stroe z Obserwatorium w Lejdzie doszedł do wniosku, że takie wygasłe galaktyki mogą jednak czasem powrócić do życia – za sprawą procesów związanych z łączeniem się gromad i towarzyszących im fal uderzeniowych.

Masowa produkcja nowych gwiazd

Ten efektowny krajobraz południowego gwiazdozbioru Ołtarza jest skarbnicą ciał niebieskich. Gromady gwiazd, mgławice emisyjne oraz aktywne obszary powstawania gwiazd to tylko przykłady bogactw obserwowanych w tym rejonie położonym 4000 lat świetlnych od Ziemi. Zaprezentowane piękne, nowe zdjęcie jest najbardziej szczegółowym widokiem tej części nieba spośród uzyskanych do tej pory. Fotografię wykonano za pomocą teleskopu VLT Survey Telescope (VST) w Obserwatorium Paranal w Chile, należącym do ESO.
Znaczniki: 

Nietypowe układy gwiazd podwójnych

Odkrycie nowego rodzaju gwiezdnych bliźniąt daje naukowcom wgląd w procesy powstawania i ewolucji masywnych gwiazd, ciasnych układów podwójnych oraz tzw. gwiazdowych żłobków.

Gwiezdne partnerstwo, które zakończy się katastrofą

Astronomowie wykorzystali instrumenty ESO oraz teleskopy na Wyspach Kanaryjskich do zidentyfikowania dwóch zaskakująco masywnych gwiazd w sercu mgławicy planetarnej Henize 2-428. Ponieważ obie gwiazdy okrążają się nawzajem, prawdopodobnie z upływem czasu będą zacieśniać orbitę, a gdy za 700 milionów lat zderzą się, będą zawierać wystarczająco dużo materii, aby wybuchnąć w gigantycznej eksplozji supernowej. Wyniki badań opublikowano 9 lutego 2015 r. w internetowym wydaniu czasopisma „Nature”.

Komputery opowiadają astronomom o gwiazdach

Astronomowie wykorzystają komputery, które pomogą im w dużo krótszym czasie przeanalizować zbiory złożone z olbrzymich ilości gwiazd Naszej Galaktyki pod katem ich rozmiarów, składu chemicznego i innych podstawowych właściwości.

Gdzie się podziały wszystkie gwiazdy?

Na tym intrygującym zdjęciu z ESO wydaje się, iż brakuje części gwiazd. Ale czarna pustka w pięknym polu gwiazd nie jest w rzeczywistości pusta, a obszarem przestrzeni kosmicznej gęsto wypełnionym gazem i pyłem. Ten ciemny obłok nosi nazwę LDN 483 — Lynds Dark Nebula 483. Obłoki tego typu są miejscami narodzin przyszłych gwiazd. Instrument Wide Field Imager zamontowany na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w Obserwatorium La Silla w Chile wykonał niniejsze zdjęcie LDN 483 i jego otoczenia na niebie.

Tajemniczy obiekt okrążający centrum Drogi Mlecznej jest parą gwiazd

Tajemniczy obiekt okrążający centrum Drogi Mlecznej okazał się parą połączonych ze sobą gwiazd.

Kosmiczny Teleskop Hubble'a zaobserwował światło z martwych galaktyk

Kosmiczny Teleskop Hubble'a zaobserwował słaby blask gwiazd wyrzuconych z bardzo starych galaktyk, rozerwanych miliardy lat temu na skutek oddziaływania grawitacyjnego z sąsiadami. Do procesu tego doszło 4 miliardy lat świetlnych od nas, w środku ogromnego skupiska około pięciuset galaktyk znanych jako Gromada Pandory.

Podobne do ziaren żwiru cząstki mogły przyśpieszyć formowanie się planet

Astronomowie odkryli, że filamenty tworzące obłoki gwiazdotwórczego gazu w okolicach Mgławicy Oriona mogą być pełne budulcu planetarnego - bloków 100 do 1000 razy większych niż te zwykle znajdywane w pyle krążącym wokół protogwiazd.

Najbardziej szczegółowy katalog Drogi Mlecznej

Nowy katalog obserwowanej części północnej naszej galaktyki, Drogi Mlecznej, zawiera ponad 219 milionów gwiazd. Geert Barentsen, naukowiec z Uniwersytetu w Hertfordshire, jest szefem zespołu naukowego, który zebrał te wszystkie obiekty w ramach trwającego 10 lat programu wykorzystującego Teleskop Isaaca Newtona (INT) z La Palma na Wyspach Kanaryjskich.

Strony

Subscribe to RSS - gwiazdy