gwiazdy

Hubble odkrywa kosmiczne skarby

Kosmiczny Teleskop Hubble'a (NASA/ESA) zarejestrował nowy, olśniewający obraz
obiektu Messier 69 - gromady kulistej gwiazd. Na zdjęciach widoczne są liczne,
tworzące ją, srebrzystobiałe gwiazdy, na których tle gwiazdy tła wyglądają niczym
wielkie, złote kule.
 
To porównanie ma sens - o tyle że gromada M69 jest jedną z najbardziej bogatych

Dlaczego nie ma więcej gwiazd ?

Naukowcy z Uniwersytetu Bostońskiego (BU) ze szczególnym udziałem studenta Roba Marchwinskiego starali się odpowiedzieć na pytanie: dlaczego nie rodzi się więcej gwiazd? W tym celu Marchwinski i jego kolega Michael Pavel pod opieką profesora Dana Celemensa wykonali analizę danych pochodzących z przeglądu polaryzacyjnego w podczerwieni płaszczyzny Galaktyki, ang. Galactic Plane Infrared Polarization

Supermasywne gwiazdy

R136a

W 2010 r. naukowcy odkryli cztery gigantyczne gwiazdy o masach ponad 300 razy większych niż nasze Słońce. Pomimo, że są to bardzo jasne obiekty, to nie udało się dotychczas takich obiektów zaobserwować. Te cztery giganty są zlokalizowane w gromadzie gwiazd R136 w Wielkim Obłoku Magellana. Obecnie grupa astronomów z Uniwersytetu w Bonn postawiła nową hipotezę tłumaczącą istnienie gigantów - otóż te ultra ciężkie gwiazdy powstały w wyniku połączenia lżejszych gwiazd

Najjaśniejsze gwiazdy nie żyją samotnie

Gorące i jasne gwiazdy typu O w obszarach gwiazdotwórczych
Nowe badania za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) pokazały, że większość bardzo jasnych, masywnych gwiazd, które napędzają ewolucję galaktyk, nie żyje samotnie. Prawie trzy czwarte tego rodzaju gwiazd okazuje się mieć bliskiego towarzysza gwiazdowego, to dużo więcej niż wcześniej szacowano. Co zaskakujące, w większości tych par zachodzą destrukcyjne oddziaływania, takie jak przepływ masy z jednej gwiazdy do drugiej, a w przypadku około jednej trzeciej oczekuje się ich ostatecznego połączenia w jeden obiekt. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie „Science”, w wydaniu 27 czerwca 2012 r.

Gratka dla miłośników astronomii

Pas zakrycia
17 kwietnia o godz. 02.21:46 UT nastąpi zjawisko zakrycia gwiazdy UCAC2 26033679
(11,4m) przez obiekt typu TNO o nazwie (50000) Quaoar.

Szczegóły tutaj (plik pdf).

Na rysunku: Pas zakrycia został podzielony na odcinki reprezentujące kolejne minuty zjawiska przewidziane w efemerydzie.
Elipsa zakreślona na grafice reprezentuje niepewność (1 σ), a jej duża wartość wynika w tym przypadku głównie z niedokładności orbity ciała.

GLOBE at Night – spójrz w niebo i policz gwiazdy

Ruszyła ogólnoświatowa kampania sprawdzania na ile ciemne jest nocne niebo nad nami, a na ile rozświetlają je miejskie światła. Metoda jest prosta: wystarczy policzyć gwiazdy. W akcji, która trwa od 14 stycznia, mogą wziąć udział także Polacy

50 lat U Geminorum

Na początku lat 60-tych XX wieku Wojciech Krzemiński odbywał praktykę w amerykańskich obserwatoriach Licka i Lowella. Z wykorzystaniem nowoczesnych, jak na ówczesne lata, urządzeń Krzemiński prowadził dokładne pomiary jasności nowych karłowatych. Dnia 4 grudnia 1961 roku Wojciech Krzemiński wykonał obserwacje U Geminorum, które pokazały wyraźne zaćmienia powtarzające się z okresem 4 godzin, 14 minut i 45 sekund i jednoznacznie dowiodły istnienia układu podwójnego.

Od płomyczka do wybuchu supernowej

Grupa badaczy, która zaczęła od analizy zachowania się niewielkich płomieni w laboratorium, zyskała kilka wskazówek dotyczących gigantycznych sił napędzających wybuch supernowych typu Ia. Tego rodzaju gwiezdne eksplozje są ważnym narzędziem w pomiarach astronomicznych, dlatego też zrozumienie procesów w nich zachodzących pomoże m. in. odpowiedzieć na fundamentalne pytania dotyczące ewolucji Wszechświata.

Pole magnetyczne rządzi?

Młode gwiazdy i planety rodzą się w trakcie zapadania się ogromnych obłoków gazu międzygwiazdowego i pyłu. W wyniku tego procesu powstają gwiezdne żłobki, które znamy z astronomicznych zdjęć przedstawiających kolorowe mgławice rozświetlone przez młode, dopiero co, powstałe gwiazdy.

Złoto powstaje w kosmicznych katastrofach ?

Dokładne symulacje numeryczne prowadzą do wniosku, że gwałtowne mergery (zlewanie się) gwiazd neutronowych w systemach podwójnych mogą być głównym źródłem najcięższych pierwiastków we Wszechświecie.

"Bomby zegarowe" w Drodze Mlecznej

Nowe badania astronomiczne wskazują, że zwalnianie rotacji starych gwiazd może prowadzić do eksplozji takich, jak w przypadku supernowych typu Ia.

Odkryto nowe paliwo podtrzymujące powstawanie gwiazd w Drodze Mlecznej?

Nicolas Lehner oraz Christopher Howk, astrofizycy z Uniwersytetu Notre Dame, Indiana w USA odkryli brakujące paliwo, które prawdopodobnie zasila proces formowania się gwiazd w naszej Galaktyce. Tym paliwem są masywne obłokib zjonizowanego gazu, które spadają w kierunku dysku Galaktyki z jej halo i przestrzeni międzygalaktycznej.

Teleskop Herschela pomaga w rozwiązania zagadki pochodzenia kosmicznego pyłu

Nowe obserwacje wykonane w podczerwieni przez Kosmiczne Obserwatorium Herschela zdają się ujawniać, że podczas eksplozji gwiazdy dochpodzi do wyrzucenia w przestrzeń ogromnych ilości świeżego pyłu (o wadze od około 160,000 do 230,000 mas Ziemi). Dowodzi to, że wybuchy masywnych gwiazd (supernowych) sa czynnikiem odpowiedzialnym za istnienie pyłú kosmicznego, także we wczesnych epokach istnienia Wszechświata. "To odkrycie pokazuje siłę badań astronomicznych prowadzonych na różnych długościach fal światła" - skomentował Paul Goldsmith, naukowiec z NASA Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie (California). "Obserwacje Herschela w podczerwieni dały nam nowe narzędzie badawcze, umożliwiające rozwikłanie tajemnic Kosmosu."

Cykl życia gwiazd na przykładzie Andromedy

Dwa obserwatoria należące do Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) połączyły siły, by przedstawić galaktykę Andromedy (M31) w nowym świetle. Herschel obserwuje pierścienie formowania gwiazd dając najbardziej szczegółowe zdjęcie tej galaktyki w podczerwieni, a XMM-Newton pokazuje umierające gwiazdy świecące w zakresie rentgenowskim.

Zagadka narodzin masywnej gwiazdy rozwiązana

Obserwacje obiektu IRAS 13481-6124 dowodzą, że wszystkie gwiazdy powstają w ten sam sposób. Wokół tego młodego obiektu, posiadającego masę 20 razy i promień 5 razy większy od Słońca, krąży dysk materii, z której gwiazda powstaje. Gwieździe z gwiazdozbioru Centaura zanurzonej w prenatalnym kokonie i znajdującej się ok. 10 000 lat świetlnych od nas przyjrzała się grupa astronomów.

Strony

Subscribe to RSS - gwiazdy