gwiazdy

Jesteśmy świadkami narodzin gwiazdy!

Obiekt, któremu nadano oznaczenie L1448-IRS2E, znajduje się około 800 lat świetlnych stąd w gwiazdozbiorze Perseusza i dopiero zaczyna ściągać na siebie materię z otaczającej go chmury gazowo-pyłowej. Astronomowie znaleźli go za pomocą instrumentu Submilimeter Array na Hawajach oraz Kosmicznego Teleskopu Spitzera.

Pole magnetyczne kontroluje dietę masywnych gwiazd

Grupa astronomów, której przewodniczy Wouter Vlemmings z Uniwersytetu w Bonn w Niemczech, wykorzystała sieć radioteleskopów MERLIN należącą do Obserwatorium Jodrell Bank w Wielkiej Brytanii, aby pokazać, że pole magnetyczne odgrywa istotną rolę w trakcie narodzin masywnych gwiazd. Do tej pory odkryto, że pole magnetyczne silnie wpływa na mało masywne gwiazdy, takie jak nasze Słońce. Nowe wyniki pokazały, że sposób tworzenia się bardzo masywnych i mało masywnych gwiazd może być podobny.

Powierzchnia gwiazdy Betelgeza widoczna z niespotykaną dotąd dokładnością!

Fot. Uzyskany obraz wyjawia obecność dwóch ogromnych, jasnych plam o rozmiarach porównywalnych do odległości Ziemia-Słońce! Wynik ten pozwoli lepiej zrozumieć strukturę i ewolucję gwiazd zwanych superolbrzymami. Źródło: Haubois/Perrin (LESIA, Observatoire de Paris) Dzięki zastosowaniu techniki zwanej interferometrią, zespół naukowców pod kierownictwem francuskiego astronoma z Obserwatorium Paryskiego, uzyskał obraz powierzchni czerwonego superolbrzyma w gwiazdozbiorze Oriona - Betelgezy - z niespotykaną dotąd dokładnością. Obraz ujawnił obecność dwóch ogromnych, jasnych plam o rozmiarach porównywalnych z odległością Ziemi od Słońca. Plamy te pokrywają znaczącą część powierzchni tej ogromnej gwiazdy. To pierwszy, silny dowód na istnienie zjawiska konwekcji, polegającego na transporcie energii cieplnej przez przepływającą materię, w innej gwieździe niż nasze Słońce. Odkrycie to pozwoli lepiej zrozumieć strukturę i ewolucję superolbrzymów, takich właśnie jak Betelgeza.

Delta 2 wyniosła na orbitę Teleskop WISE

Zadaniem nowego satelity WISE (Wide-field Infrared Survey Explorer) będzie wykonanie mapy całego nieba w poszukiwaniu m.in. komet, asteroid, brązowych karłów i słabo świecących, nowo narodzonych gwiazd wykorzystując w tym celu najnowsze zdobycze technologiczne. Na pokładzie orbitalnego obserwatorium zainstalowano specjalną, podczerwoną kamerę cyfrową, pozwalającym na fotografowanie nieba w pasmach 3.4, 4.7, 12 oraz 22 mikrometry (10-6m). WISE jest teoretycznie w stanie zarejestrować wszystkie przejawy promieniowania podczerwonego na tyle słabe, że może je przegapić Teleskop Hubble'a i inne obserwatoria optyczne.

Pierwsze gwiazdy

Obliczenia i obserwacje wskazują, że Wszechświat powstał około 13,7 miliarda lat temu. Krótko po tym rozpoczęły powstawać pierwsze gwiazdy, których dziś nie obserwujemy, bo zakończyły już swój żywot lub są za słabem abyśmy mogli je widzieć nawet najlepszymi teleskopami.

Gwiazda z ogonem

Satelita NASA o nazwie Galaxy Evolution Explorer (GALEX) to pierwszy teleskop operujący w Kosmosie, którego zadaniem jest wykonanie dokładnej mapy Wszechświata w paśmie ultrafioletu

RCW 103: sama w towarzystwie?

Gwiazdy o masach większych niż około 8 mas Słońca kończą swój żywot w wybuchu supernowej. Zewnętrzne warstwy gwiazdy zostają wówczas odrzucane w przestrzeń kosmiczną na wiele tysięcy kilometrów odsłaniając resztki gazu i pyłu gwiezdnego

Błękitne wampiry

Niektóre gorące, jasne i wyglądające na młode gwiazdy gromady kulistej 47 Tucanae okazały się być wampirami wysysającymi węgiel i tlen z wnętrz innych gwiazd.

Problem obfitości litu rozwiązany !

Lit jest jednym z niewielu pierwiastków które powstały w czasie Wielkiego Wybuchu. Astronomowie wiedzą jak określić ilość zwyczajnej materii we Wszechświecie, a co za tym idzie potrafią określić ilość litu we wczesnym okresie istnienia Wszechświata. Astronomowie potrafią również stwierdzić ile litu jest w starych gwiazdach o niskiej zawartości metali. Takie gwiazdy powstawały z materii podobnej do pierwotnej, czyli podobnej do materii wczesnego Wszechświata. Do tej pory ilość litu produkowana w Wielkim Wybuchu była dwa-trzy razy większa niż ta, którą zmierzono w gwiazdach. Rozwiązanie tej kłopotliwej kosmologiczno-gwiazdowej zagadki podaje grupa kierowana przez szwedzkiego astronoma A.J.Korn'a.

Wiatry umierających gwiazd

Na zdjęciu obok przedstawiono ostatnie stadium życia gwiazdy podobnej do Słońca, mgławicę planetarną. Forografia jest kompozycją obrazów: rentgenowskiego z Chandry (niebieskie), optycznego (zielone) i podczerwonego (czerwone) z teleskopu Hubble’a.

Drugi bliźniak Słońca

Najprostszą metodą na znalezienie życia we Wszechświecie wydaje się wyselekcjonowanie gwiazd, które swoimi fizycznymi parametrami najbardziej przypominają nasze Słońce. Monitoring danych spektro i fotometrycznych takich gwiazd pozwoli odkryć ewentualne planety, na których może istnieć życie.

Zważone karły

Amerykańskim naukowcom udało się wyznaczyć podstawowe parametry brązowych karłów krążących wokół wspólnego środka masy w układzie podwójnym. Orbita układu jest nachylona do nas kantem dzięki czemu można było zaobserwować periodyczne przejścia jednego karła przed tarczą drugiego powodujące zmiany w widmach ich jasności. Jest to pierwszy tego typu układ wśród dotychczas odkrytych układów zaćmieniowych.

Halo

Za pomocą kosmicznego teleskopu rentgenowskiego Chandra odkryto chmurę gorącego gazu w której zatopiona jest bardzo masywna galaktyka spiralna NGC 5746. Halo ma promień około 60.000 lat świetlnych.

Gwiazdy, które nie powinny istnieć

Astronomowie z Arizony odkryli grupy gwiazd, których powstanie nie było przewidziane. Te słabe, niebieskie gromady nie mają jeszcze 100 milionów lat i znajdują się w bliskim otoczeniu galaktyki NGC2782 w konstelacji Rysia. Galaktyka NGC2782 powstała około 200 milionów lat temu w wyniku zderzenia się dwóch innych galaktyk – jednej o rozmiarze zbliżonym do naszej Drogi Mlecznej i drugiej znacznie mniejszej. W wyniku fuzji powstały dwa nieregularne ogony gazu, wzdłuż których rozmieszczone są „nowe” gromady. Naukowcy z Eastern Tennessee University przestudiowali skład tych ogonów i okazało się, że jeden z nich zawiera niewielką ilość zarówno wodoru neutralnego jak i cząsteczkowego, natomiast drugi posiada sporo HI przy całkowitym braku wodoru molekularnego.

Niespodziewany Rozbłysk Gwiazdy Barnarda

Gwiazda Barnarda z gwiazdozbioru Wężownika jest jedną z najbliższych gwiazd, oddaloną zaledwie o 6 lat świetlnych od Słońca. Analizując stare dane astronomowie amerykańscy odkryli nagłe pojaśnienie tej gwiazdy, co jest o tyle zaskakujące, że jako stary, czerwony karzeł nie powinna ona dawać żadnych znaków powracania do życia.

Strony

Subscribe to RSS - gwiazdy