kwazary

Świeże spojrzenie na niezwykłą gromadę galaktyk

Nowe obserwacje gromady Feniks w promieniach rentgenowskich, w ultrafiolecie i w świetle widzialnym pomagają astronomom lepiej zrozumieć ten niezwykły obiekt.

Podwójna czarna dziura w najbliższym kwazarze

Nowe odkrycia wskazują na to, że jasne centra galaktyk aktywnych mogą mieć dość często w swym wnętrzu aż dwie supermasywne czarne dziury, które okrążają się nawzajem. Takie układy czarnych dziur są najprawdopodobniej efektem zlewania się ze sobą dwóch galaktyk.

Lewoskrętne, kosmiczne pole magnetyczne może wyjaśniać kwestię brakującej antymaterii

Nowe obserwacje przeprowadzone przez Teleskop Fermi sugerują możliwe wyjaśnienie braku dostatecznej ilości przewidywanej antymaterii. Odkrycie istnienia „lewoskrętnego” pola magnetycznego, które przenika cały Wszechświat, może wyjaśnić jego wielką tajemnicę – brak symetrii w zakresie ilości materii – antymaterii. Zespół naukowców kierowany przez Tanmay Vachaspati z Uniwersytetu Stanowego w Arizonie ogłosił właśnie swe odkrycie na łamach prestiżowego pisma astronomicznego Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Zadziwiające ułożenie kwazarów na miliardach lat świetlnych

Nowe obserwacje z teleskopu VLT w Chile dotyczą orientacji w przestrzeni największych struktur we Wszechświecie. Europejski zespół badawczy odkrył, że osie obrotu centralnych supermasywnych czarnych dziur w zbadanych kwazarach są do siebie równolegle na dystansach miliardów lat świetlnych. Okazało się także, że osie obrotu kwazarów zazwyczaj są zgodne z olbrzymimi strukturami kosmicznej sieci, w których obiekty te się znajdują.
Znaczniki: 

Niezwykłe odkrycie – trzy czarne dziury w jednej galaktyce

W galaktyce znajdującej się cztery miliardy lat świetlnych stąd znaleziony został ciasny układ trzech okrążających się wzajemnie czarnych dziur – najbardziej zwarty ze wszystkich jak dotąd nam znanych. Może to oznaczać, że takie układy są bardziej powszechne, niż dotychczas sądzono.

Czym są najstarsze obiekty we Wszechświecie?

To pytanie tylko wydaje się proste. W rzeczywistości ten złożony problem już na początku wymaga zdefiniowania niemal wszystkich zawartych w powyższym pytaniu pojęć, takich jak “najstarsze”, “są”, “obiekty” i “Wszechświat”.

Zmierzono spin bardzo odległej czarnej dziury

RX J1131-1231
6 miliardów lat świetlnych stąd. Pierwszy pomiar spinu tak odległej czarnej dziury. Pomoże to zrozumieć jak te obiekty ewoluują w czasie.

Szybkie i wściekłe czarne dziury

Astronomowie z Australii i Ameryki Północnej, którzy dokładnie zbadali pobliska galaktykę M83, odkryli w niej nową, niewielką czarną dziurę o olbrzymiej mocy. Obiekt, który nazwano MQ1, to pierwsze dość dobrze zbadane ciało niebieskie tej klasy.

Nowy typ kwazara

Wiadomo, że czarna dziura karmi się opadającym na nią gazem. Ale gazu tego nie widać w obserwacjach, z wyjątkiem 17 ze znanych tysięcy kwazarów. Wykazują one dziwną własność - widać w nich gaz opadający na czarną dziurę. Dlaczego?
Tags: 

Zaobserwowano odległą galaktykę zasilaną przez pierwotne kosmiczne paliwo

Astronomowie zaobserwowali chłodne strugi pierwotnego wodoru – szczątki materii pozostałej po Wielkim Wybuchu, które zasilały paliwem odległe, gwiazdotwórcze galaktyki wczesnego Wszechświata. Obfity przepływ gazu na galaktyki uważany jest za niezwykle istotny z punktu widzenia wyjaśnienia procesów zachodzących w erze obfitego formowania się gwiazd. Odkrycie to było możliwe dzięki obserwacjom jasnych, dalekich kwazarów, które zachowują się jak kosmiczne latarnie morskie, oświetlające od tyłu obłoki gazu.

Kwazary, a ciemna energia

Jedną z najważniejszych zagadek obecnych czasów jest zrozumienie natury ciemnej energii. Zaproponowano wiele metod, które pozwolą wyznaczyć własności ciemnej energii, opartych między innymi na badaniach mikrofalowego promieniowania tła (CMB), słabego soczewkowania grawitacyjnego1, supernowych typu Ia, czy kwazarów. Zespół prowadzony przez prof. Bożenę Czerny testuje wykorzystanie właśnie tych ostatnich jako wyznaczników rozkładu ciemnej energii.

Wpływ kwazara na ewolucję galaktyki macierzystej

Grupa astrofizyków pod kierunkiem badaczy z uniwersytetu Dartmouth zbadała jaki wpływ mają kwazary oraz ich czarne dziury na swoje galaktyki macierzyste. Naukowcy opisali moc promieniowania kwazara, które sięga aż do granic swojej galaktyki. Promieniowanie pochodzące z kwazarów i ich czarnych dziur wzbudza cząsteczki gazu w galaktyce. Proces ten kończy się wraz z “krawędzią” galaktyki, gdzie znacznie zmniejsza się ilość gazu.

Odkrycie potrójnego kwazara

Astronomowie znaleźli bardzo rzadki przypadek potrójnego kwazara. To układ trzech kwazarów połączonych siłami grawitacji, okrążających się nawzajem. Jest on prawdopodobnie wynikiem kolizji kilku galaktyk. To drugi taki przypadek w historii astronomii.

Odkryto największy wyrzut materii z czarnej dziury

Artystyczna wizja olbrzymiego wyrzutu materii z kwazara SDSS J1106+1939
Astronomowie korzystający z Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) odkryli kwazar z najpotężniejszym wypływem kiedykolwiek zaobserwowanym, co najmniej pięć razy silniejszym niż obserwowane do tej pory. Kwazary to bardzo jasne centra galaktyk zasilane przez supermasywne czarne dziury. Wiele z nich wyrzuca do swoich macierzystych galaktyk olbrzymie ilości materii, a wypływy te odkrywają kluczową rolę w ewolucji galaktyk. Ale do tej pory obserwowane wypływy z kwazarów nie były tak silne jak to przewidywali teoretycy.

APEX wziął udział w najdokładniejszych obserwacjach w historii

Artystyczna wizja kwazara 3C 279
Międzynarodowy zespół astronomów zaobserwował serce odległego kwazara z niesamowitą rozdzielczością, dwa miliony razy lepszą niż zdolności ludzkiego oka. Obserwacje wykonano łącząc po raz pierwszy teleskop Atacama Pathfinder Experiment (APEX) z dwoma innymi na różnych kontynentach. To ważny krok w kierunku naukowego wyzwania w projekcie „Teleskop Horyzontu Zdarzeń” – wykonania obrazów supermasywnych czarnych dziur: w centrum naszej własnej galaktyki i w innych galaktykach.

Strony

Subscribe to RSS - kwazary