M87

M87 pochłonęła w przeszłości całą galaktykę!

Najnowsze obserwacje przeprowadzone przy użyciu Teleskopu VLT (Very Large Telescope) ESO pokazują, że olbrzymia, eliptyczna galaktyka M87 musiała w swej burzliwej przeszłości pochłonąć inną, całą galaktykę średniej wielkości. Miało to miejsce w ciągu ostatniego miliarda lat. Teraz, po raz pierwszy, astronomowie są w stanie prześledzić ruchy aż 300 jej świecących mgławic planetarnych.

10 najważniejszych astrofizycznych wydarzeń 2012 roku

Astronomowie odkryli małe galaktyki, w których tworzą się nowe gwiazdy, najbardziej jak dotychczas zaawansowany technologicznie łazik wylądował na Marsie, a fizycy znaleźli najprawdopodobniej cząstkę, której szukano przez ponad 40 lat.

Supermasywna czarna dziura pompuje wielkie bąble

M87
Wyniki obserwacji uzyskanych z wykorzystaniem sieci LOFAR (ang. LOw Frequency ARray for radio astronomy)  po raz kolejny fascynują astronomów. Tym razem prezentowane rezultaty dotyczą galaktyki eliptycznej M87, znajdującej się w gwiazdozbiorze Panny.

Niektóre czarne dziury aktywnie akreują materię. Część z tej materii nie spada na czarną dziurę, ale jest wyrzucana w postaci wąskiej strugi cząstek poruszających się z relatywistycznymi prędkościami. Gdy strumień zwalnia, tworzy cienką bańkę, która może objąć całą galaktykę. Taki niewidoczny dla teleskopów

Tags: 

Obserwacje krawędzi czarnej dziury

M87

Wykorzystując sieć teleskopów rozmieszczonych w bardzo dużych odległościach od siebie, międzynarodowa grupa astronomów przyjrzała się krawędzi czarnej dziury znajdującej się w centrum odległej galaktyki. Po raz pierwszy dokonano pomiaru tzw. “punktu bez powrotu”, jest to najmniejsza odległość na jaką materia może się zbliżyć do czarnej dziury zanim zostanie bezpowrotnie wciągnięta do jej

Jak zmierzyć promień czarnej dziury ?

Punkt bez powrotu. To w astrofizyce właśnie czarna dziura - obszar czasoprzestrzeni, w którym przyciąganie grawitacyjne jest tak silne, że nic, łącznie ze światłem, nie jest w stanie z niego uciec raz złapane w tę kosmiczną pułapkę. Mogą istnieć także tak zwane supermasywne czarne dziury o masach rzędu miliardów mas Słońca. Rezydują one w centrach większości dużych galaktyk.Są one wówczas na tyle silne, że aktywność zachodząca na ich zewnętrznych granicach jest w stanie sfałdować na wskroś owe macierzyste galaktyki.
Subscribe to RSS - M87