soczewki grawitacyjne

Hubble ujawnia przekrój Wszechświata

Obraz zarejestrowany przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a rozciąga się od naszego kosmicznego sąsiedztwa aż do najodleglejszych obiektów bardzo wczesnego Wszechświata.

Modele astronomów rzucają światło na zjawisko mikrosoczewkowania

LMC, SMC
Jednej z najbliższych galaktyk Drogi Mlecznej prawie udało się uciec z łupem. Wyniki nowych symulacji komputerowych wskazują, że Wielki Obłok Magellana (LMC) kradnie gwiazdy z sąsiedniego Małego Obłoku Magellana (SMC). Kluczowe dowody pochodzą z badań, w których poszukiwano czegoś zupełnie innego - ciemnych obiektów na obrzeżach Drogi Mlecznej.

Najdalsza galaktyka w znanym Wszechświecie

Nowo odkryty kosmiczny cud przejął zaszczytny tytuł najdalszego znanego astronomom obiektu we Wszechświecie. Jest nim galaktyka oznaczona jako MACS0647-JD, znajdująca się około 13.3 miliardów lat świetlnych od nas. Wszechświat sam liczy sobie jedynie mniej więcej 13.7 miliardów lat, więc światło tej galaktyki musiało lecieć do nas - obserwatorów na Ziemi - przez prawie cały okres istnienia czasu i przestrzeni.

„Kosmiczne fatamorgany” potwierdziły przyśpieszoną ekspansję Wszechświata

Niezależne wyniki badań naukowców wykazały, że tempo ekspansji Wszechświata faktycznie wzrasta. Oznacza to, że Kosmos musi wypełniać tajemniczy rodzaj energii, nazywany w fachowej literaturze ciemna energią.

Odległe galaktyki odkrywają tajemnice ciemnej materii

Aby zważyć Wszechświat naukowcy używają dwóch rodzajów kosmicznych skali: jedną do mierzenia zwykłej materii i drugą do dedukowania ile niewidzialnej materii znajduje się w pozostałych obszarach.

Bardzo bliska soczewka

Na jednym z obrazów uzyskanych Kosmicznym Teleskopem Hubble'a znajduje się olbrzymia galaktyka eliptyczna o nazwie ESO 325-G004. Jest to najbliżej Ziemi położona soczewka grawitacyjna dotychczas odkryta.

Kosmiczne szkło powiększające

Po raz pierwszy astronomowie używając kosmicznego efektu powiększającego potwierdzili istnienie planety krążącej wokół odległej gwiazdy. Odkrycia dokonano nie tradycyjną metodą obserwacji niewielkich zmian w widmie gwiazdy wywołanych krążącą wokół niej planetą, ale obserwując zmiany jakie w obrazie bardzo odległej gwiazdy wywołała inna gwiazda wraz z obiegającą ją planetą. Zjawisko to zwane jest mikrosoczewkowaniem grawitacyjnym. Gwiazda lub planeta może zadziałać jak kosmiczna soczewka, która wzmacnia i pojaśnia światło gwiazdy położonej znacznie dalej. Pole grawitacyjne gwiazdy-powiększacza ugina i ogniskuje światło tak samo jak soczewka ugina i ogniskuje światło obserwowanej gwiazdy w teleskopie. Albert Einstein przewidział ten efekt w swojej teorii względności i potwierdził to w odniesieniu do naszego Słońca. Dzięki temu zjawisku można odkrywać istnienie planet o małych masach. Najnowsze odkrycie możliwe było dzięki współpracy międzynarodowych grup badawczych: Microlensing Observations in Astrophysics (MOA) i Optical Gravitational Lensing Experiment (OGLE). Nawet dobrze wyekwipowani amatorzy astronomicznych odkryć mogą używać tej samej techniki by pomóc w potwierdzeniu istnienia planet wokół innych gwiazd.

Wszechświata nie zbudowano w jeden dzień!

Ewolucja wszechświata we wczesnych etapach jego istnienia spędzała sen z powiek astronomów przez wiele lat. Obserwacje wskazują, że gigantyczne czarne dziury, o masach rzędu 109 mas Słońca, powstały około miliard lat po Wielkim Wybuchu. Zebranie tak olbrzymiej masy w tak krótkim czasie jest porównywalne z wybudowaniem okazałego pałacu w jeden dzień.

Subscribe to RSS - soczewki grawitacyjne