symulacje komputerowe

Dlaczego galaktyki podobne do Drogi Mlecznej są aż tak powszechne?

Przez całe dziesięciolecia naukowcy uważali, że z tzw. mergerów (połączeń galaktyk) powstają zwykle galaktyki eliptyczne. Teraz, po raz pierwszy, dzięki mocy interferometru ALMA i wielu innych radioteleskopów naukowcy znaleźli bezpośrednie dowody na to, że łączące się galaktyki mogą również tworzyć galaktyki dyskowe, i że jest to w rzeczywistości dosyć powszechne. Ten zaskakujący wynik może też wyjaśniać, dlaczego istnieje tak wiele galaktyk spiralnych podobnych do Drogi Mlecznej.

Jak słabe galaktyki rozświetliły wczesny Kosmos?

Symulacje zdają się dowodzić, że galaktyki karłowate były niegdyś tak obfite, że wniosły bardzo duży wkład w promieniowanie ultrafioletowe biorące udział w procesie rejonizacji. Astronomowie badający Wszechświat z epoki tuż po Wielkim Wybuchu dokonali zaskakującego odkrycia: to najmniejsze z galaktyk zdeterminowały właściwości wczesnego Kosmosu.

Nowe dane na temat gęstości ciemnej materii

Naukowcy opracowali nową wersję symulacji komputerowej rozkładu ciemnej materii we Wszechświecie. Ma im ona dać istotne i nie znane dotąd w takiej skali informacje o jej profilu gęstości oraz o rozkładzie położonych w niej, podobnych do bąbli pustek. Mają one różne kształty i rozmiary, a średnia gęstość ciemnej materii wokół nich jest podwyższona. Wyniki tych badania zostały niedawno opublikowane w Physical Review Letters.

Astronomowie stworzyli wirtualny i realistyczny Wszechświat

Fragment symulowanego Wszechświata
Dzięki "Illustris" widzimy wirtualny Wszechświat ewoluujący przez 13 miliardów lat. W sześcianie o boku 350 mln lat świetlnych widzimy globalną strukturę kosmicznej sieci jak i zbliżenie na pojedyncze galaktyki i ich skład chemiczny. Tego jeszcze nie było.

Pierwsze gwiazdy w symulacjach

Udało się przeprowadzić symulacje komputerowe tworzenia pierwszych gwiazd we Wszechświecie, które śledzą proces powstawania gwiazd od wielkiej chmury neutralnego wodoru aż po skale kilkudziesięciu jednostek astronomicznych. Duży obszar przy jednoczesnej dużej rozdzielczości jest głównym ograniczeniem symulacji.

Astronomowie z Teksasu wyjaśnili 20-letnią zagadkę ciemnej materii

Astronomowie z Uniwersytetu Teksańskiego w Austin uważają, że mogli odkryć rozwiązanie zagadki – pytania, jakie nauka stawia sobie już od 20 lat. Dotyczy ono tego, jak ciemna materia jest rozmieszczona w niewielkich galaktykach.

Symulacje ewolucji wczesnego Wszechświata

Naukowcy wykorzystali atomy cezu schłodzone w komorze próżniowej do lepszego zrozumienia ewolucji wielkoskalowych struktur bardzo wczesnego Wszechświata. Zdołali odtworzyć wzór przypominający rozkład mikrofalowego promieniowania tła (CMB) w warunkach laboratoryjnych, symulując Wielki Wybuch.

Odtworzono przekrój wczesnego Wszechświata

Arepo
Naukowcy z CFA (Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics) wynaleźli nową metodę obliczeń numerycznych, która bardzo dokładnie odtwarza wczesne etapy narodzin i ewolucji galaktyk w czasie rzędu miliardów lat. Oznacza to, że po raz pierwszy w historii nauki możemy skonstruować historię wczesnego Wszechświata na podstawie wycinka wypełnionego wczesnymi, dawnymi galaktykami. Odtworzono w ten sposób pełną różnorodność galaktyk, jakie dziś obserwujemy w naszym lokalnym otoczeniu.

Czy silne pole magnetyczne powstało tuż po Wielkim Wybuchu?

Dlaczego gaz znajdujący się pomiędzy galaktykami albo gwiazdami z tej samej galaktyki jest namagnesowany? Grupa astrofizyków, pod kierunkiem Christopha Federrath i Gillesa Chabrier z Lyonu, uzyskała nowe wyniki dotyczące jednego z możliwych wyjaśnień tego zjawiska: pierwotne słabe pole magnetyczne w wyniku ruchów turbulentnych zostaje wzmocnione. Przeprowadzone przez grupę badaczy z Francji symulacje pokazały, że powszechne ruchy turbulentne wzmocniły pole magnetyczne w bardzo szybkim, eksponencjalnym tempie. "Nasze obliczenia pokazują, że proces wzmocnienia pola magnetycznego może zachodzić w nawet bardzo ekstremalnych warunkach fizycznych, takich jak te, które panowały tuż po Wielkim Wybuchu" tłumaczy jeden z badaczy.

Czy słynne komety to dzieci innych słońc?

Słynne obiekty, takie jak choćby kometa Halley'a, kometa Hale-Bopp'a, a także obserwowana ostatnio kometa McNaught, mogły tak na prawdę narodzić się wokół innych gwiazd. Hipotezę taką wysunęła ostatnio międzynarowoda grupa badawcza działająca pod kierunkiem astronoma Hala Levisona z Southwest Research Institute (SwRI) w Boulder, Colorado (USA).

Wiatry supernowej kształtują galaktyki

Symulacje przedstawiające wybuchającą gwiazdę pokazują jak ściskana jest materia w trakcie formowania gwiazd. Po wielu latach prób poprawnego budowania galaktyk astronomowie odkryli, że odpowiedź leży w wiatrach gwiazdowych, konkretnie w wiatrach supernowych.
Subscribe to RSS - symulacje komputerowe