Układ Słoneczny

Dobre warunki do obserwacji Merkurego

Bliskość Merkurego i Słońca sprawia, że planeta ta jest na co dzień trudna lub wręcz niemożliwa do zaobserwowania na niebie. Jej blask ginie po prostu w promieniach naszej gwiazdy - zarówno po zachodzie, jak i tuż przed wschodem Słońca. W dodatku Merkury nigdy nie znajduje się na tyle daleko od jego tarczy, by móc ukazać nam się w pełni na ciemnym tle nieba. Czasami jednak warunki do jego obserwacji nieco się poprawiają.

Kometa PANSTARRS rozświetli wieczorne niebo

PANSTARRS, najjaśniejsza od sześciu lat kometa, jaka znajdzie się w pobliżu Ziemi, będzie widoczna na polskim niebie już w marcu tego roku.

Voyager 1 na "magnetycznej autostradzie" na krańcach Układu Słonecznego

Voyager 1 na „magnetycznej autostradzie”
Amerykańska sonda kosmiczna Voyager 1 znalazła się w nowym obszarze na krańcach Układu Słonecznego. Naukowcy z NASA przypuszczają, że jest to już końcowa strefa naszego układu planetarnego i porównują jej własności do „magnetycznej autostrady” dla naładowanych cząstek.

Planeta karłowata Makemake nie ma atmosfery

Artystyczna wizja powierzchni planety karłowatej Makemake
Astronomowie użyli trzech teleskopów w obserwatoriach ESO w Chile, aby zbadać planetę karłowatą Makemake, gdy przemieściła się przed odległą gwiazdą, blokując jej światło. Nowe obserwacje pozwoliły po raz pierwszy sprawdzić czy Makemake jest otoczona atmosferą. Ten chłodny świat ma orbitę położoną w zewnętrznym Układzie Słonecznym i przypuszczano, że analogicznie jak Pluton posiada atmosferę, ale okazało się że tak nie jest. Naukowcy wyznaczyli także po raz pierwszy gęstość Makemake. Nowe wyniki badań zostaną opublikowane w czasopiśmie „Nature" w wydaniu z 22 listopada.

Sondy Voyager na skraju Układu Słonecznego

Naukowcy przypuszczają, że gęstość nieskoenergetycznych cząstek spadnie niemal do zera w momencie, gdy sonda Voyager 1 ostatecznie opuści nasz układ i wkroczy w przestrzeń międzygwiezdną. Dwie z trzech oznak takiego spodziewanego przejścia są aktualnie obserwowane przez sondę Voyager 1, a przewidywane zmiany zachodzą w szybszym tempie niż kiedykolwiek w ciągu ostatnich siedmiu lat.

Dawne meteoryty a wczesny Układ Słoneczny

Zrozumienie najdawniejszej historii Ziemi - historii od chwili jej powstania z materiału zgromadzonego we wczesnym Układzie Słonecznym aż po stan obecny, w którym Ziemia ma metaliczne jądro, płaszcz i cienką skorupę - wiąże się ściśle z badaniem meteorytów.Nowe badania naukowe w tym temacie skoncentrowane są na jednym szczególnym rodzaju starych meteorytów - tak zwanych diogenitach. Ich przykładowe próbki zostały przebadane różnymi technikami, w tym precyzyjną analizą ich składu, co daje nam wkład w procesy chemiczne, jakie miały miejsce w bardzo młodym Układzie Słonecznym.

Jowisz stracił swój Południowy Pas Równikowy

Jeden z głównych elementów widocznych na tarczy Jowisza, Południowy Pas Równikowy, zniknął! Mimo iż jego zniknięcie jest najprawdopodobniej efektem gwałtownych burz w atmosferze Jowisza, to jednak naukowcy nie potrafią wyjaśnić co było główną przyczyną. Nie wiedzą również, jak długo pas pozostanie niewidoczny.

Nowa mapa Plutona: nieoczekiwana zmienność

Teleskop Hubble'a w latach 2002 - 2003 wykonał liczne zdjęcia powierzchni Plutona. Zdjęcia te zostały niedawno skompilowane do najbardziej aktualnejmapy tej karłowatej planety. Widać na niej wyraźnie, że Pluton, mimo że jest jedynie malutkim, lodowym globem na obrzeżach Układu Słonecznego, podlega sezonowym zmianom. Zdjęcia przedstawiają poczerwienienie części planety oraz znaczne pojaśnienie jej północnej półkuli, oświetlanej przez Słońce. Zmiany te są najprawdopodobniej rezultatem sublimacji powierzchniowej warstewki lodu na aktualnie oświetlanym biegunie planety oraz, odpowiednio, zamarzaniem cieczy na biegunie przeciwległym, podczas długiego, trwającego 248 ziemskich lat roku na Plutonie.

Tajemnicza kosmiczna wstęga na skraju Układu Słonecznego wyjaśniona?

Tajemnicza kosmiczna wstęga zaobserwowana na skraju Układu Słonecznego okazuje się być efektem odbicia cząstek wyrzucanych ze Słońca.

Zagadka marsjańskiego metanu

Naukowcy wykluczyli jedynie meteorytowe pochodzenie metanu na Marsie. Według ich przypuszczeń gaz może być wytwarzany także przez żywe organizmy czerwonej planety. Marsjański metan ma bardzo krótki czas życia – zaledwie kilka tysięcy lat. Za uszczuplanie jego zapasów odpowiedzialne są chemiczne reakcje zachodzące w atmosferze planety wywołane światłem słonecznym.

Nowa plama na Jowiszu


Fot. Zdjęcie z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a wykonane 23 lipca w zakresie widzialnym. Źródło: ESA

Haumea - piąta planeta karłowata

17 września br. Międzynarodowa Unia Astronomiczna ogłosiła przyznanie planetoidzie 2003 EL61 statusu planety karłowatej o nazwie Haumea. Cztery pozostałe planety karłowate to: Ceres, Eris, Makemake i zdegradowany do tej roli w 2006 r. Pluton. Hamuea jest trzecia co do wielkości po Eris i Plutonie.

Polowanie na wiatr słoneczny

Bliźniacze obserwatorium satelitarne amerykańskiej agencji kosmicznej NASA o nazwie STEREO (ang. Solar Terrestrial Relations Observatory) badające zależności i oddziaływania między Ziemią i Słońcem wyposażono w instrument służący do analiz korony słonecznej SECCHI. Dzięki temu urządzeniu naukowcom udało się po raz pierwszy uzyskać obrazy materii słonecznej omiatającej Ziemię. Zespół badaczy projektu SECCHI otrzymał mapy zmian wartości gęstości, których uzyskanie nie było wcześniej możliwe, chyba że poprzez punktowe pomiary wykonywane przez statki kosmiczne.

Na krawędzi Układu Słonecznego

W latach 70-tych naukowcy z Massachusetts Institute of Technology zbudowali instrument przeznaczony do badania plasmy i zainstalowali go na pokładzie sondy Voyager 2. W ostatnich tygodniach sonda przecięła falę uderzeniową powstającą przy zetknięciu wiatru słonecznego z gazem wypełniającym przestrzeń międzygwiazdową. Ta część podróży sondy dostarczyła naukowcom kilku niezwykłych odkryć dotyczących miejsca w kosmosie, w którym zanika wpływ Słońca na obiekty niebieskie.

Zderzenie komety ze Słońcem

20 kwietnia tego roku jeden z pary satelitów-obserwatoriów Solar Terrestrial Relations (STEREO) Amerykańskiej Agencji Kosmicznej NASA zarejestrował obraz zderzenia komety ze strumieniem masy wyrzuconej ze Słońca. Po raz pierwszy jesteśmy świadkami takiej kolizji z innym ciałem niebieskim.

Strony

Subscribe to RSS - Układ Słoneczny