Układ Słoneczny

Heksagonalna chmura na Saturnie

Przelatując nad północnym obszarem Saturna sonda Cassini uzyskała obraz niezwykle symetrycznej struktury. Jest nim obłok znajdujący się w pobliżu bieguna Saturna, który przybrał zdumiewający kształt sześciokąta.

Jeziora na Tytanie

Naukowcy zajmujący się planetami donieśli niedawno o odkryciu jezior w okolicy południowego bieguna Tytana, największego księżyca Saturna. Wygląda na to, że również na północnej jego półkuli znajdują się duże obszary ciekłej cieczy. Nie jest to oczywiście woda czy lód ale ciekły metan lub etan. Jeziora, czy może morza odkryto za pomocą jednego z radarów zainstalowanych na sondzie Cassini podczas jej ostatniego przelotu nad północnym biegunem Tytana. Na obrazach radiowych ciecz objawia się w postaci ciemnych plam co oznacza, że ich powierzchnia jest gładka. Największe z jezior ma około 100 000 kilometrów kwadratowych, jest to mniej więcej tyle ile posiada największe z amerykańskiej grupy Wielkich Jezior - Jezioro Górne.

Xena, czyli Eris

Międzynarodowa Unia Astronomiczna zatwierdziła nowe miana dla planety karłowatej 2003UB313 i jej księżyca S/2005 (2003 UB313)1. Dotychczas potocznie nazywana Xeną (za bohaterką serialu „Xena-wojownicza księżniczka”) planeta nosi teraz nazwę Eris, a jej księżyc, dotychczas nazywany Gabrielle (za przyjaciółką serialowej Xeny) – Dysnomia.

O jedną planetę mniej

Rok temu odkryto planetoidę 2003 UB313, która okazała się mieć średnicę większą od Plutona. Czy powinna być uznana za kolejną planetę czy raczej Pluton powinien przestać nią być?

Kolizja plam na Jowiszu

4 lipca będziemy świadkami bardzo bliskiego przejścia obok siebie dwóch potężnych burz na Jowiszu. Nie będzie to zderzenie czołowe, a Wielka Czerwona Plama nie pochłonie mniejszej, co się jednak dokładnie stanie - astronomowie nie potrafią sprecyzować.

Krater na Antarktydzie

Naukowcy zajmujący się astronomią planetarną odkryli krater uderzeniowy pochodzący od upadku meteorytu większego niż ten, który przyczynił się do wyginięcia dinozaurów 65 mln lat temu.

Kometa 73P/Schwassmann-Wachmann umiera na naszych oczach

W roku 1995 kometa 73P/Schwassmann-Wachmann bez żadnych widocznych powodów rozpadła się na co najmniej 3 odrębne minikomety. Znajdowała się wtedy w odległości ok. 250 mln km od Ziemi. Teraz, w maju 2006 r. kometa będzie przebiegała tylko ok. 10 mln km od Ziemi (25 razy dalej niż Księżyc), a więc astronomowie będą mieli dużo lepsze warunki obserwacji. Bliżej Ziemi przechodziła w 1983 roku kometa IRAS-Iraki-Alcock, która zbliżyła się wtedy do nas na odległość 5 mln. km. Końcu kwietnia obserwował ją teleskop kosmiczny Hubble’a. Wielki radioteleskop Arecibo w Puerto Rico będzie próbował ją sięgnąć wiązką radarową, aby wyznaczyć jej (ich?) kształt i spin (obrót). Miłośnicy astronomii na całym świecie będą mogli łatwo dostrzec te minikomety, gdy będą przechodziły przez gwiazdozbiory Łabędzia i Pegaza w dniach od 12 do 14 maja br. Choć komety te będą bardzo blisko Ziemi ich blask będzie stosunkowo niewielki, ok. 3 do 4 wielkości gwiazdowej. Na obserwacje trzeba więc będzie wybierać miejsca nie skażone światłem latarń ulicznych lub innym oświetleniem. Ale lornetka znakomicie ułatwi śledzenie ewolucji ich kształtu i drogi wśród gwiazd.

Niebieski pierścień Urana

Odkryto nowy, niebieski pierścień otaczający Uran w odległości 97700 km od centrum planety. Jest on podobny do najbardziej zewnętrznego pierścienia E Saturna i stał się drugim takim w Układzie Słonecznym.

Drugi bliźniak Słońca

Najprostszą metodą na znalezienie życia we Wszechświecie wydaje się wyselekcjonowanie gwiazd, które swoimi fizycznymi parametrami najbardziej przypominają nasze Słońce. Monitoring danych spektro i fotometrycznych takich gwiazd pozwoli odkryć ewentualne planety, na których może istnieć życie.

Nowe Horyzonty

19 stycznia 2006 z Przylądka Canaveral na Florydzie odpalono rakietę Atlas V, która wyniosła w przestrzeń kosmiczną statek New Horizons (pl. Nowe Horyzonty) rozpoczynając tym samym amerykańską misję dotarcia do obrzeży Układu Słonecznego.

Stardust powrócił

Wystrzelony w 1999 roku statek kosmiczny Stardust wrócił w niedzielę, 15-ego stycznia na Ziemię. Dwa lata temu przeleciał niedaleko komety Wild 2, wykonał zdjęcia jej jądra i pobrał próbki materiału z warkocza oraz pyłu międzygwiazdowego otaczającego kometę.

Jak zimny jest Pluton?

Oczywistym jest fakt, że im planeta leży dalej od Słońca tym jest zimniejsza. Dotyczy to także Plutona – ostatniej planety (czy też ciała z pasa Kuipera, które póki co jest traktowane jako planeta) w naszym Układzie Słonecznym. Położone 30 razy dalej od Słońca niż Ziemia Pluton i Charon (naturalny satelita Plutona) otrzymują bardzo niewielką dawkę promieniowania słonecznego. Ze współczesnych modeli teoretycznych dotyczących temperatury Plutona wynikało jednak, że powinien on być jeszcze chłodniejszy niż dotąd przyjmowana wartość teoretyczna 53K.

Słowo o Charonie

Astronomowie z MIT i Williams College donoszą, że Charon, największy księżyc Plutona nie posiada żadnej znaczącej atmosfery. Jeśli jednak jakaś istnieje – jej gęstość nie może być większa niż jedna milionowa gęstości atmosfery ziemskiej.

Nowe oblicze Urana

Teleskop Hubble’a sfotografował nowe dwa pierścienie i dwa małe księżyce krążące dookoła Urana. Pierścienie są prawie dwa razy większe od dotychczas znanych i znajdują się tak daleko, że zostały nazwane „drugim systemem pierścieni” Urana.

Jednak bez próbek...

Naukowcy japońscy donoszą, że po prześledzeniu danych z ostatnich kilku dni pracy statku kosmicznego Hayabusa na planetce Itokawa nie jest pewne czy próbka z powierzchni rzeczywiście została pobrana.

Strony

Subscribe to RSS - Układ Słoneczny