VLT

Trzy planety w strefie zamieszkiwalnej pobliskiej gwiazdy

Planeta w układzie Gliese 667C
Zespół astronomów połączył nowe obserwacje Gliese 667C z dotychczasowymi danymi ze spektrografu HARPS z 3,6-metrowego teleskopu w Chile, odkrywając, że system posiada co najmniej sześć planet. Pobito rekord: trzy planety są super-Ziemiami znajdującymi się w strefie wokół gwiazdy, w której może występować woda w stanie ciekłym, co czyni je potencjalnymi kandydatkami do występowania życia. Jest to pierwszy system posiadający całkowicie wypełnioną ekostrefę.

Pyłowa niespodzianka wokół gigantycznej czarnej dziury

Artystyczna wizja otoczenia supermasywnej czarnej dziury w galaktyce aktywnej NGC 3783
Należący do ESO interferometr Bardzo Dużego Teleskopu (VLTI) zebrał najdokładniejsze jak dotąd obserwacje pyłu wokół olbrzymiej czarnej dziury w centrum galaktyki aktywnej. Zamiast, jak przypuszczano, pyłu rozmieszczonego w torusie o kształcie ciastka, astronomowie odkryli, że większość pyłu znajduje się ponad i poniżej torusa. Uzyskane obserwacje pokazują, że pył jest odsuwany od czarnej dziury jako chłodny wiatr – zaskakujące odkrycie, które stawia wyzwanie obecnym teoriom i wskazuje w jaki sposób supermasywne czarne dziury ewoluują i oddziałują ze swoim otoczeniem.

Czy sfotografowano najlżejszą egzoplanetę?

Zdjęcie planety pozasłonecznej HD95086 b
Zespół astronomów korzystający z należącego do ESO Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) sfotografował słaby obiekt poruszający się obok jasnej gwiazdy. Przy szacowanej masie od czterech do pięciu mas Jowisza może to być najmniej masywna planeta poza Układem Słonecznym zaobserwowana bezpośrednio. Odkrycie jest ważnym wkładem w nasze zrozumienie powstawania i ewolucji systemów planetarnych.

Dieta niskosodowa kluczem do długiego życia gwiazd

Gromada kulista NGC 6752
Astronomowie spodziewają się, że gwiazdy takie jak Słońce utracą atmosfery pod koniec swojego życia. Ale nowe obserwacje olbrzymiej gromady gwiazd, wykonane za pomocą należącego do ESO Bardzo Dużego Teleskopu (VLT), pokazały – wbrew wszelkim oczekiwaniom – że większość zbadanych gwiazd w ogóle nie dociera do tego stadium w trakcie swojego życia. Międzynarodowy zespół naukowców odkrył, że ilość sodu w gwiazdach jest bardzo dobrym wskaźnikiem tego, w jaki sposób skończy się ich życie.
Znaczniki: 

15 lat sukcesów Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) z ESO

Na 15-lecie działania VLT sfotografował gwiezdny żłobek
ESO celebruje 15-lecie Bardzo Dużego Teleskopu – jednego z najbardziej zaawansowanych instrumentów optycznych na świecie – i z tej okazji prezentuje nowe zdjęcie spektakularnego obszaru narodzin gwiazd. Fotografia ukazuje grube „plamy” pyłu rozmieszczone na tle świecącego na różowo gazu. Obiekt jest znany astronomom jako IC 2944. Ciemne obszary przypominają krople atramentu unoszące się na powierzchni koktajlu truskawkowego, ich kapryśne kształty zostały wyrzeźbione przez intensywne promieniowanie pochodzące od pobliskich, jasnych, młodych gwiazd.
Znaczniki: 

Einstein miał rację

Astronomowie użyli Bardzo Dużego Teleskopu (należącego do ESO), a także radioteleskopów z całego świata, aby znaleźć i zbadać dziwaczną gwiezdną parę składającą się z najbardziej masywnej gwiazdy neutronowej odkrytej do tej pory, okrążającej białego karła. Ten nowy, dziwny układ podwójny pozwala na testy teorii grawitacji Einsteina – ogólnej teorii względności – w sposób, jaki nie był wcześniej dostępny. Jak dotąd nowe obserwacje idealnie zgadzają się z przewidywaniami teorii względności, natomiast są niezgodne z niektórymi alternatywnymi teoriami. Wyniki ukazały się 26 kwietnia 2013 r. w czasopiśmie Science.

Ulotna zielona bańka

Mgławica planetarna IC 1295
Nowe, intrygujące zdjęcie z Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) pokazuje świecącą na zielono mgławicę planetarną IC 1295, otaczającą zamgloną, umierającą gwiazdę, położoną 3300 lat świetlnych od nas w gwiazdozbiorze Tarczy. Jest to najdokładniejsze uzyskane do tej pory zdjęcie obiektu.

Spiralna piękność z gasnącą supernową

Galaktyka spiralna NGC 1637
Około 35 milionów lat świetlnych od Ziemi, w gwiazdozbiorze Erydanu, znajduje się spiralna galaktyka NGC 1637. W 1999 roku spokojny widok tej galaktyki został wstrząśnięty przez pojawienie się bardzo jasnej galaktyki. Astronomowie badający pozostałości po tej eksplozji za pomocą należącego do ESO Bardzo Dużego Teleskopu w Obserwatorium Paranal w Chile dostarczyli nam fantastycznego widoku tej względnie bliskiej galaktyki.

Narodziny olbrzymiej planety

Dysk wokół gwiazdy HD 100546
Astronomowie korzystający z należącego do ESO Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) wykonali bezpośrednie obserwacje obiektu, który wydaje się być właśnie powstającą planetą, ciągle jeszcze ukrytą w grubym dysku gazu i pyłu. Jeśli zostanie to potwierdzone, uzyskamy znaczną poprawę zrozumienia w jaki sposób powstają planety, a astronomowie będą mogli przetestować aktualne teorie na ten temat.

Wskazówki do tajemniczego pochodzenia promieniowania kosmicznego

Pozostałość po supernowej SN 1006
Nowe, bardzo dokładne obserwacje za pomocą należącego do ESO Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) dotyczą pozostałości po supernowej sprzed tysiąca lat i ujawniają wskazówki na temat pochodzenia promieniowania kosmicznego. Po raz pierwszy obserwacje sugerują występowanie szybko poruszających się cząstek w pozostałości po supernowej, które mogły być prekursorami promieniowania kosmicznego. Wyniki ukazały się 14 lutego 2013 roku w czasopiśmie „Science”.

Ważne europejskie delegacje odwiedziły Paranal

Przewodniczący Komisji Europejskiej, José Manuel Barroso, podczas wizyty w Obserwatorium ESO Paranal
W ostatnich dniach kilka wysokich rangą delegacji europejskich odwiedziło Obserwatorium ESO Paranal w północnym Chile. Wśród odwiedzających byli José Manuel Barroso (Przewodniczący Komisji Europejskiej) i Herman Van Rompuy (Przewodniczący Rady Europejskiej) oraz inni czołowi politycy unijni.
Znaczniki: 

Nowy rekord wielkości wśród galaktyk spiralnych

Galaktyki spiralna NGC 6872
Międzynarodowy zespół astronomów ze Stanów Zjednoczonych, Chile i Brazylii przeanalizował archiwalne dane z kilku teleskopów i wyznaczył rozmiary galaktyki NGC 6872. Uzyskany wynik plasuje obiekt jako nową rekordzistkę wśród galaktyk spiralnych.

24-ramienny olbrzym do badania wczesnego życia galaktyk

KMOS na Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) podczas uzyskiwania pierwszego światła
Nowy, potężny instrument o nazwie KMOS został właśnie z sukcesem przetestowany na leżącym do ESO Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) w Obserwatorium Paranal w Chile. KMOS jest unikalny, gdyż będzie w stanie obserwować w tym samym czasie nie jeden, a 24 obiekty w świetle podczerwonym i jednocześnie badać strukturę każdego z nich. Dostarczy kluczowych danych, które pomogą zrozumieć w jaki sposób we wczesnym Wszechświecie rosły i ewoluowały galaktyki – i będzie to czynić znacznie szybciej niż było to możliwe do tej pory. KMOS został wybudowany przez konsorcjum uniwersytetów i instytutów z Wielkiej Brytanii i Niemiec, we współpracy z ESO.
Znaczniki: 

Echa z przeszłości o rozmiarach galaktyk

Galaktyka J224024.1−092748
Nowa klasa galaktyk została zidentyfikowana dzięki obserwacjom Bardzo Dużego Teleskopu (VLT, należącego do ESO) , teleskopu Gemini South oraz Teleskopu Kanadyjsko-Francusko-Hawajskiego (CFHT). Nazwane obrazowo „galaktykami zielonej fasoli”, z powodu swojego nietypowego wyglądu, galaktyki te świecą w intensywnym świetle emitowanym z okolic potężnych czarnych dziur i należą do najrzadszych obiektów we Wszechświecie.

Odkryto największy wyrzut materii z czarnej dziury

Artystyczna wizja olbrzymiego wyrzutu materii z kwazara SDSS J1106+1939
Astronomowie korzystający z Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) odkryli kwazar z najpotężniejszym wypływem kiedykolwiek zaobserwowanym, co najmniej pięć razy silniejszym niż obserwowane do tej pory. Kwazary to bardzo jasne centra galaktyk zasilane przez supermasywne czarne dziury. Wiele z nich wyrzuca do swoich macierzystych galaktyk olbrzymie ilości materii, a wypływy te odkrywają kluczową rolę w ewolucji galaktyk. Ale do tej pory obserwowane wypływy z kwazarów nie były tak silne jak to przewidywali teoretycy.

Strony

Subscribe to RSS - VLT