ESO

Planeta karłowata Makemake nie ma atmosfery

Artystyczna wizja powierzchni planety karłowatej Makemake
Astronomowie użyli trzech teleskopów w obserwatoriach ESO w Chile, aby zbadać planetę karłowatą Makemake, gdy przemieściła się przed odległą gwiazdą, blokując jej światło. Nowe obserwacje pozwoliły po raz pierwszy sprawdzić czy Makemake jest otoczona atmosferą. Ten chłodny świat ma orbitę położoną w zewnętrznym Układzie Słonecznym i przypuszczano, że analogicznie jak Pluton posiada atmosferę, ale okazało się że tak nie jest. Naukowcy wyznaczyli także po raz pierwszy gęstość Makemake. Nowe wyniki badań zostaną opublikowane w czasopiśmie „Nature" w wydaniu z 22 listopada.

Zagubiona w kosmosie: czy dostrzeżono swobodną planetę?

Artystyczna wizja swobodnie poruszającej się planety CFBDSIR J214947.2-040308.9
Astronomowie korzystający z należącego do ESO Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) oraz z Teleskopu Kanadyjsko-Francusko-Hawajskiego zidentyfikowali obiekt, który z dużym prawdopodobieństwem jest planetą samotnie wędrującą przez kosmos bez gwiazdy. To najbardziej obiecującą jak dotąd kandydatka na swobodną planetę i najbliższy tego rodzaju obiekt względem Układu Słonecznego, w odległości około 100 lat świetlnych. Bliskość obiektu i brak jasnej gwiazdy w pobliżu, pozwoliły zespołowi szczegółowo zbadać jego atmosferę. Obiekt daje też astronomom wgląd w wygląd planet pozasłonecznych, które przyszłe generacje instrumentów będą fotografować w pobliżu gwiazd innych niż Słońce.

Kosmiczne strugi wyjaśnione

Mgławica planetarna Fleming 1 sfotografowana przez Bardzo Duży Teleskop (VLT)
Astronomowie korzystający z należącego do ESO Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) odkryli parę gwiazd okrążających się nawzajem w centrum jednego z najlepszych przykładów mgławicy planetarnej. Nowe wyniki potwierdzają długo dyskutowaną teorię o tym co kontroluje spektakularny i symetryczny wygląd materii wyrzucanej w przestrzeń kosmiczną. Rezultaty badań zostaną opublikowane w "Science" w numerze z 9 listopada 2012 roku.

Gwiazdy starożytne i współczesne?

Gromada kulista NGC 6362
Kolorowe zdjęcie gromady kulistej NGC 6362 zostało wykonane za pomocą instrumentu Wide Field Imager, zamontowanego na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w Obserwatorium ESO La Silla w Chile. Fotografia ta, razem z nowym zdjęciem centralnego obszaru gromady wykonanym przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a (należący do NASA/ESA), to najlepsze portrety tej mało znanej gromady. Gromady kuliste są głównie złożone z dziesiątek tysięcy bardzo starych gwiazd, ale zawierają także trochę gwiazd, które wyglądają podejrzanie młodo.
Znaczniki: 

List otwarty studentów do premiera Donalda Tuska w sprawie wstąpienia Polski do Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO)

Studenci i doktoranci astronomii, którzy we wrześniu spotkali się w Zielonej Górze na Ogólnopolskim Seminarium Studentów Astronomii OSSA 2012, napisali list do premiera Donalda Tuska i 29 października wysłali go na adres Kancelarii Rady Ministrów. W liście tym młodzi naukowcy wyrażają zaniepokojenie brakiem postępu w procedurze wstąpienia Polski do Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO) i wskazują na tracone przez nasz kraj korzyści gospodarcze, technologiczne i naukowe.
Tags: 

84 miliony gwiazd, a liczenie trwa

Centralna część Drogi Mlecznej sfotografowana przez teleskop VISTA
Korzystając z ogromnego, dziewięciogigapikselowego zdjęcia z teleskopu VISTA do przeglądów w podczerwieni w Obserwatorium ESO Paranal, międzynarodowy zespół astronomów stworzył katalog ponad 84 milionów gwiazd w centralnych częściach Drogi Mlecznej. Ten gigantyczny zestaw danych opisuje ponad dziesięć razy więcej gwiazd niż poprzednie badania i jest sporym krokiem w kierunku zrozumienia naszej własnej Galaktyki. Zdjęcie udostępnia widzom niesamowity, powiększalny widok na centralne rejony naszej galaktyki. Jest tak wielkie, że gdyby wydrukować je w rozdzielczości typowej książki, miałoby 9 metrów długości i 7 metrów wysokości.

Znaleziono planetę w najbliższym Ziemi układzie gwiazd

Artystyczna wizja planety okrążającej Alfa Centauri B
Europejscy astronomowie odkryli planetę o masie zbliżonej do masy Ziemi, okrążającą gwiazdę w systemie Alfa Centauri – który jest najbliższy Ziemi. Jest to dodatkowo najlżejsza planeta pozasłoneczna odkryta w pobliżu gwiazdy podobnej do Słońca. Planetę wykryto za pomocą instrumentu HARPS na 3,6-metrowym teleskopie w Obserwatorium ESO La Silla w Chile. Wyniki badań ukażą się 17 października 2012 roku w internetowym wydaniu czasopisma „Nature”.

Miotła kosmicznej wiedźmy?

Mgławica Ołówek (NGC 2736)
Na nowym zdjęciu z Obserwatorium ESO La Silla w Chile została przedstawiona Mgławica Ołówek. Ten nietypowy obłok świecącego gazu jest częścią olbrzymiego pierścienia złożonego z pozostałości po wybuchu supernowej, który nastąpił 11 tysięcy lat temu. Szczegółowa fotografia została wykonana za pomocą instrumentu Wide Field Imager na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO.
Znaczniki: 

Słodkie wyniki z ALMA

Obszar gwiazdotwórczy Rho Ophiuchi i obiekt IRAS 16293-2422
Zespół astronomów korzystający z Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) dostrzegł cząsteczki cukru w gazie otaczającym młodą gwiazdę podobną do Słońca. Po raz pierwszy odkryto w kosmosie cukier w pobliżu tego rodzaju gwiazdy. Odkrycie pokazuje, że bloki budulcowe życia są we właściwym miejscu i we właściwym czasie, aby stały się częścią planet formujących się wokół gwiazdy.
Znaczniki: 

Wybierz co ma obserwować VLT i “wytweetuj” swój wyjazd do VLT!

Dwa konkursy na 50. rocznicę ESO
ESO buduje i eksploatuje jedne z najbardziej zaawansowanych teleskopów na Ziemi, w tym Bardzo Duży Teleskop (VLT) w Obserwatorium Paranal. Te olbrzymie instrumenty dokonały wielu fascynujących odkryć na temat Wszechświata. Teraz, po raz pierwszy w historii, to Ty możesz zdecydować co ma obserwować VLT, a nawet masz szanse wygrać wycieczkę do Chile na zapierającą dech w piersiach pustynię Atakama, aby osobiście pomóc w przeprowadzeniu obserwacji.
Znaczniki: 

Niebieski wir w rzece

Zdjęcie galaktyki spiralnej NGC 1187 wykonane za pomocą VLT
Nowe zdjęcie, uzyskane za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu (VLT), pokazuje galaktykę NGC 1187. Ta robiąca wrażenie spirala znajduje się około 60 milionów lat świetlnych od nas i widoczna jest w konstelacji Erydanu. W ciągu ostatnich trzydziestu lat w NGC 1187 nastąpiły dwa wybuchy supernowych, najnowsza w 2007 roku. Zaprezentowana fotografia jest najbardziej szczegółowym zdjęciem galaktyki uzyskanym do tej pory.

Najjaśniejsze gwiazdy nie żyją samotnie

Gorące i jasne gwiazdy typu O w obszarach gwiazdotwórczych
Nowe badania za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) pokazały, że większość bardzo jasnych, masywnych gwiazd, które napędzają ewolucję galaktyk, nie żyje samotnie. Prawie trzy czwarte tego rodzaju gwiazd okazuje się mieć bliskiego towarzysza gwiazdowego, to dużo więcej niż wcześniej szacowano. Co zaskakujące, w większości tych par zachodzą destrukcyjne oddziaływania, takie jak przepływ masy z jednej gwiazdy do drugiej, a w przypadku około jednej trzeciej oczekuje się ich ostatecznego połączenia w jeden obiekt. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie „Science”, w wydaniu 27 czerwca 2012 r.

Daleka Eris - bliźniacza siostra Plutona

Z nowych badań naukowców z ESO, Garching (Niemcy) wynika, że planetki Pluton i Eris są w zasadzie tego samego rozmiaru. Eris jest jednak o 27% cięższa niż Pluton. Astronomowie po raz pierwszy dokładnie zmierzyli średnicę karłowatej planety Eris. Dokonano tego podczas jej tranzytu przez tarczę słabo świecącej gwiazdy. Miało to miejsce pod koniec 2010 roku, a do obserwacji wykorzystano teleskopy zlokalizowane na terenie Chile, w tym m.in. Belgian TRAnsiting Planets and PlanetesImals Small Telescope (TRAPPIST) z obserwatorium ESO (European Southern Observatory). Z wykonanych obserwacji wynika, iż Eris jest niemal idealnie podobna do Plutona pod względem rozmiarów. Zdaje się mieć ponadto powierzchnię odbijającą większość padającego na nią światła, co sugeruje, że może być pokryta grubą warstwą lodu.

ESO zaprasza Polskę

Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO), jedna z najbardziej znaczących na świecie organizacji do badań astronomicznych, chętnie przyjmie Polskę do swoich szeregów. Tak wynika ze słów wypowiedzianych przez Dyrektora Generalnego ESO deklarującego gotowość ESO do rozpoczęcia negocjacji.

Brakujące ogniwo, czyli woda utleniona w Kosmosie

W materii międzygwiazdowej odkryto cząsteczki nadtlenku wodoru (H2O2). Odkrycie daje odpowiedzi na pytania dotyczące brakującego ogniwa chemicznego między dwiema cząsteczkami kluczowymi dla życia: wody i tlenu. Nadtlenek wodoru odgrywa kluczową rolę w chemii wody i ozonu w atmosferze naszej planety. Bardziej znany jest jako tzw. woda utleniona, znana głównie ze swojego działania dezynfekującego lub jako rozjaśniacz do włosów. Związek został odkryty w kosmosie przez astronomów wykorzystujących dane z teleskopu APEX z Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO) w Chile.

Strony

Subscribe to RSS - ESO